Dream Infection

the last two days were intensed, the Ideas Festival! for ideas.in.th. Asia’s first policy crowdsourcing experiment, is going very well, the minister of the PM office as well as PM’s Advisor K. Apirak were joining the event. The judges were really helping out with over 6 hours of American Idol-style policy ideas judging. Now we have 20 ideas from 50 for the public to vote on! interestingly, there are so many people participating, much more than I thought! we even had few mentally unstable people participating as well. among cheerfulness of people there, one guy who lost was telling me that ‘without money, you can’t do thing’.. that is sad but he should change the attitude first to get things done.

I’ve met Brittany from ThaiSoong, the fairtrade organization is trying to help the urban poor in slums to produce fashionable bags from recycled plastic and export them to the U.S., we will be helping them with biz planning, they seem to be a great social enterprise startup! check out http://thaisongfairtrade.org/

I’ve met K. Sinee and Chris from Ashoka as well about the coming Social Enterprise Asia Workshop on 15-16 Nov., seeing how they might be able to help make this serve the real needs of social entrepreneurs in the region! they are thinking about promoting “hybrid value-chain” a partnership concept between social enterprise – businesses – NGOs – gov for sustainable development, there are many great works such as low-income housing scheme in India, check out the publication on this at http://fec.ashoka.org/content/request-copy-new-alliance-global-change

Lastly, I was thinking about revising the policy sets for the coming national social enterprise committee meeting, instead of just plan SE incentives scheme, perhaps go more proactive into sustainable economy stimulation in order to reduce inequality as well as properly promoting sustainable growth engines such as fair trade, community-based ecotourism, cultural-based community products and so on!

ตอนที่ไปประชุมที่ Zurich กับ ResponsAbilityได้มีโอกาสไปร่วมงานของ The Hub ของชุมชน Zurich เลยได้ข้อคิดบางอย่างกลับมาด้วย

The Hub คือพื้นที่ทำงาน พื้นที่ชุมชนทั้งออฟไลน์และออนไลน์ ของผู้คนที่พยายามจะสร้างสรรค์วิธีการแก้ปัญหาสังคม สิ่งแวดล้อม และการพัฒนาอย่างยั่งยืน รวมๆก็คือพื้นที่ทำงานร่วมกันของคนในวงการนวัตกรรมเพื่อสังคม  ซึ่งเป็นลักษณะแฟรนไชน์มีนับสิบสาขาทั่วโลกส่วนใหญ่อยู่ในยุโรปและสหรัฐ ที่เอเชียก็กำลังเริ่มสร้างอยู่บ้าง ความเด็ดของ The Hub ก็คือมันกลายเป็นเครือข่ายของคนที่มีความคิดสร้างสรรค์สังคมในทุกๆวงการ ทำให้เกิดความร่วมมือ เกิดธุรกิจเพื่อสังคม เกิดโครงการด้านสิ่งแวดล้อม และอีกมากมายไปทั่วโลก แต่ก็ยังคงความเป็นกันเองและเป็นชุมชนอยู่ (ลองไปดูรายละเอียดของ The Hub ได้ที่นี่)

ผมเองก็พยายามจะนำ model แบบนี้มาทำในประเทศไทย ได้คุยกับสาขาแม่ที่ลอนดอนหลายรอบแล้ว เนื่องจากเราเองก็เริ่มมีชุมชนแนวๆนี้อยู่บ้างแล้ว แต่ก็ยังติดเรื่องการวางแผน และค่าเฟรนไชน์อยู่ ตอนแรกเลยว่าจะทำอะไรคล้ายๆกันไปก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกทีเรื่องเชื่อมโยงกับ The Hub  แต่พอได้ร่วมงานที่ชุมชน The Hub ของเมืองซูริค ซึ่งกำลังจะเริ่มสร้าง The Hub แล้วชวนเครือข่ายมาช่วยกันคิดว่าจะออกแบบอย่างไร จะใช้พื้นที่อย่างไร มีใครจะมาร่วมสร้างสรรค์ไอเดียอะไรเด็ดๆบ้าง ทำให้พบว่าบทเรียนสำคัญคือต้องสร้างชุมชนที่มีบทบาทร่วมกันขึ้นมาก่อน แล้วค่อยสร้างพื้นที่มารองรับชุมชนนั้นๆ (web the Hub Zurich)

และสิ่งที่สำคัญมากก็คือ The Hub  นั้นเชื่อมระบบสมาชิกของทุกสาขาทั่วโลก จึงทำให้นักนวัตกรรมเพื่อสังคมที่เป็นสมาชิกสามารถเชื่อมโยงกันได้ สร้างความร่วมมือดีๆได้อย่างง่ายดาย  เช่นตอนนี้ผมไปร่วมกิจกรรมที่สาขาซูริคเปิดพื้นที่ให้ชุมชนมาช่วยระดมสมองเรื่องการออกแบบการใช้พื้นที่นั้น ผมเจอองค์กร http://www.socential.org/ ที่ต้องการระดมทุนให้กับกิจการเพื่อสังคมทั่วโลก เขาก็อยากร่วมมือกับเราพยายามเชื่อมตลาดการลงทุนแนว CSR ของบริษัทและคนรวยๆอยากทำดีในสวิสเข้ากับกิจการเพื่อสังคมใน South East Asia   หรือคนตั้ง The Hub ซูริค เองก็อยากทำโครงการที่จะเชื่อมโยงผู้ประกอบการเพื่อสังคมชาวสวิส กับผู้ประกอบการเพื่อสังคมในเอเชีย โดยเฉพาะการเชื่อมตลาดสินค้าและบริการต่างๆ ในลักษณะ Trade Network  และเครือข่ายด้านนวัตกรรมเพื่อสังคมทั่วโลกทั้งในมุมบาย โตเกียว อามสเตอร์ดาม ฯลฯ ก็ต่างมีหรือกำลังสร้าง The Hub ขึ้นมาอยู่ เป็นกระแสโลกไปแล้ว เวลาคนพวกนี้เดินทางไปที่ต่างๆในโลก ก็มักจะแวะไปทำงานที่ The Hub สาขาต่างๆ กลายเป็นสิ่งที่เขาเรียกกันว่า Nomad Social Innovators ไปแล้ว

คนที่ได้เจอส่วนใหญ่ดูเหมือนจะเชื่อว่าถ้าอยากเปลี่ยนแปลงอะไร เลิกด่าคนอื่น แล้วมาช่วยกันทำ ร่วมมือได้กับทุกๆฝ่าย ทั้งรัฐ เอกชน มหาวิทยาลัย ฯลฯ แบบลื่นมาก (friction-less) ไม่เหมือนเวลาคุยกับคนที่สนใจเรื่องสังคมไทยหรือนักวิชาการไทย ที่คุยไปคุยมาก็จ้องจะจับผิดกันไปมา เดี๋ยวก็โทษรัฐ โทษเอกชน โทษประชาสังคม จะทำอะไรก็จะบ้ามีระยะห่าง ไม่ไว้ใจร่วมมือกับใครทั้งนั้น ประชาสังคมเอกชนจะทำอะไรก็ต้องประกาศว่าไม่เกี่ยวกับรัฐ สุดท้ายก็ต่างคนต่างทำ ไม่ค่อยเกิดอะไร ขยายผลก็ไม่ค่อยจะได้ ด่ากัน ระแวงกันอยู่อย่างนั้น   ในชุมชน The Hub นั้นดูเหมือนสภาวะทางจิตของพวกเขาเต็มไปด้วยไฟสร้างสรรค์ที่อยากจะร่วมมือกับทุกฝ่ายไม่เกี่ยง เฮ้อ อิจฉาจัง

จากโอกาสเหล่านี้ก็เลยเริ่มคิดหนักว่า บางทีอาจจะจำเป็นต้องทำ The Hub จริงๆตั้งแต่ต้นสำหรับเมืองไทย เพราะมี Network Effect สูงมากๆสำหรับสมาชิก และเชื่อมโยงกับภารกิจของ ChangeFusion ค่อนข้างมาก คงต้องไปต่อรองเรื่องกระบวนการและต้นทุนจริงๆกับสาขาแม่อย่างจริงจังดูซะแล้ว

สรุปมุมมองสำคัญ

1. สร้างชุมชนก่อน แล้วสร้างพื้นที่ขึ้นมารองรับ

2. Network Effects ของ Social Entrepreneurs Network ทั่วโลก สามารถเชื่อมกลายเป็น trade network ได้

3. หากเมืองไทยมีชุมชนที่ในหัวเต็มไปด้วยการสร้างสรรค์นวัตกรรมเพื่อสังคม ที่เน้นคิดกันเอง แล้วทำกันเลย คงจะพอหลุดจากสภาพวิกฤตขี้ระแวงกันไปมา บ้าวิพากษ์จนทำอะไรไม่ได้ซักอย่างนี้ไปได้ซักที

We all have dreams, most are bounded by greed, hatred and delusion. Yet those rare dream to advance sustainable human well-being are truly precious for our common future.

In this way, ChangeFusion’s purpose is to bridge the gap between such meaningful dreams and emerging reality. We do this by facilitating a regenerative space where compassion, capacity and market intersect.

A regenerative space is where the right people and organizations are being attracted, cultivated and partnered in realizing their mutual dreams to bring about new desirable reality through the use of new technologies, novel perspectives and the creative utilization of resources in addressing social and environmental challenges. We called this outcome ‘social innovation’. Such purposeful novelty can be social technologies, innovation projects as well as social enterprises.

ChangeFusion could not create such future-shifting solutions by ourselves. We will never be able to acquire the necessary vast amount of knowledge, technologies and resources. Instead, we focuses on attracting and building relationship that brings the right players together in such a way that they co-create social innovations that will alter the future in various crucial areas. It is the cultivated relationship that unlock the flow of appropriate knowledge, technologies and resources into the challenges at hand.

This means that we redirect our attention from creating things, products or projects into building relationship or, primarily, from the management of objects and resources into the facilitation of regenerative ‘empty space’ where trust, synergy and partnership emerge while self-importance and arrogance are discarded.

Within this emptiness, there lies a bridge to infinite possibility.

Emptiness is neither sheer nothingness nor energy-less. In fact, it is precisely the empty vessel that holds various elements from the relationship together, providing them with necessary space, energy flow and foster their creative synthesis.

The essence of our character is humility.

Only through humility; i.e. the genuine appreciation of our limitation, can we sincerely respect the values and uniqueness of all people, relationship and elements involved in the design of the solution. This humble attitude helps us, with our best attempt, to directly see reality as it is, free from attachment to the lens of any intellectual discipline, perspective or interest. To see first and know later.

It is impossible to rapidly gain insights and facilitate partnership without a deep sense of respect. The absence of such swift acquisition of insights and mutual will to collaborate will disrupt the spontaneous flow of emerging novel solutions. Therefore, by way of humility, respect and suspended intellectualization; our core-competence lies in the ability to be an empty vessel for co-creation.

ChangeFusion views the networks of relationship as the living fabric of time that vigorously unites past, present and future. Relationship is the subtle layer within the socio-economic evolution both at the global or organizational scale. We must sense its nodes, incentives, connections, interactions, changing environment as well as its hidden rules and assumptions in order to effectively co-design its changes with impact, sustainability and scalability.

Turning our attention from ‘things’ to ‘relationship’ is by no mean compromising the concreteness of results, on the contrary, we can measure precisely the advancement of relationship building and the performance of the emerging partnership.

Weaving this living fabric of time mindfully is nothing less than constructing our common future consciously.

The story of ChangeFusion and our future will simply always be about attracting, cultivating and partnering those with compassionate aspirations to create a better future.

And we are but the floating bridge of dreams.

Sunit Shrestha, founder,
November, 2009.

Are we not like frogs in slowly boiling water ?

We seem to lost our capacity to sense critical changes around us until it’s too late. Humankind’s current unwillingness to resolve fatal crises, such as climate change, deterioration of nature and radical wealth disparity, will severely limit our future possibilities.

However, human beings act as nothing is going to happen and carelessly put blinded hopes into the future of infinite possibilities.

Yet our future is not infinite, it is consecutively constrained by our present behaviors. The exact outcome is unknown but its boundary can be sensed. Hidden deeply in our heart, we all sense fear in the emerging future.

It is the purpose of us to play a part in shifting the future away from this dismal path.

From http://other90.cooperhewitt.org/

Of the world’s total population of 6.5 billion, 5.8 billion people, or 90%, have little or no access to most of the products and services many of us take for granted; in fact, nearly half do not have regular access to food, clean water, or shelter. Design for the Other 90% explores a growing movement among designers to design low-cost solutions for this “other 90%.” Through partnerships both local and global, individuals and organizations are finding unique ways to address the basic challenges of survival and progress faced by the world’s poor and marginalized.

http://other90.cooperhewitt.org/